เครื่องดนตรีไทยประเภทตี แบ่งอะไรได้บ้าง ?

เครื่องดนตรีไทยประเภทตี
ถือว่าเป็นเครื่องดนตรีที่เกิดขึ้นก่นเครื่องดนตรีประเภทอื่นๆ แบ่งได้เป็น
3 จำพวกคือ
(1) เครื่องตีที่ทำด้วยไม้
(2) เครื่องตีที่ทำด้วยโลหะ
(3) เครื่องตีที่ขึงด้วยหนัง เครื่องตีที่ทำด้วยไม้ เช่น กรับพวง กรับเสภาระนาด
ระนาดถือว่าเป็นเครื่องดนตรีที่วิวัฒนาการมาจากกรับ โดยใช้ไม้กรับในขนาดที่ลดหลั่นกัน เรียกว่า ลูกระนนาด
ใช้เชือกร้อยให้ติดกันเรียกว่า ผืนระนาด แล้วใช้ขี้ฝึ้งกับตะกั่วผสมกันติดหัวท้ายของลูกระนาดถ่วงเสียงให้มีระดับเสียง
ต่างกัน เวลาเล่นก็นำมาขึงกับรางระนาด ระนาดมึ 2 ชนิด คือ ระนาดเอก และระนาดทุ้ม เครื่องตีที่ทำด้วยโลหะ
เช่น ฉิ่ง ฉาบ ฆ้อง ฆ้องโหม่ง ฆ้องราว ฆ้องวงใหญ่ ฆ้องวงเล็ก ฆ้องมอญ ระนาดเอกเหล็ก ระนาดทุ้มเหล็ก
เป็นต้น เครื่องตีที่ขึงด้วยหนัง เช่น กลองทัด นิยมใช้ 2 ลูก ลูกหนึ่งเสียงสูงเรียกว่า "ตัวผู้" ตีเสียงดัง "ตูม"
อีกลูกหนึ่งเสียงต่ำเรียกว่า "ตัวเมีย" ตีเสียงดัง "ต้อม" กลองชาตรี
กลองตุ๊ก ตะโพน ตะโพนมอญ โทนหรือ ทับ โทนชาตรี โทนมโหรี กลองแขก
กลองมลายู เปิงมางคอก กลองสองหน้า เป็นต้น