ยุคสมัยของดาบญี่ปุ่น แบ่งออกได้ 4 ยุค

               ยุคดาบโบราณ (Ancient Sword) ก่อนคริสต์ศักราช 900 (ก่อน พ.ศ. 1443)
               ยุคที่ดาบของ "อามากุนิ" ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับการถลุงเหล็กเนื้อดีในสมัยนาร่า


              ยุคดาบเก่า (Old Sword) ราวปี พ.ศ. 1443-2073 ถือเป็นยุคทองของดาบซามูไรแทบไม่น่าเชื่อ
              เมื่อเทียบกับประวัติศาสตร์ศิลปะไทย จะอยู่ในช่วงเดียวกับศิลปะสมัยทวารวดี
              (พุทธศตวรรษที่ 11-18) จนถึงสมัยศิลปะสุโขทัย(พุทธศตวรรษที่ 18-20) ในขณะที่ปี พ.ศ. 1840
              เป็นปีที่ดาบของ "มาซามูเน่" ถือกำเนิดขึ้นและภูมิปัญญาขั้นสูงสุดที่ตกทอด
              เป็นมรดกของดาบชั้นยอด

              ยุคดาบใหม่ (New Sword) ราวปี พ.ศ. 2139-2410 ซึ่งอยู่ช่วงเดียวกับศิลปะสมัยอยุธยา
              และต้นรัตนโกสินทร์ คือช่วงสมัยเอโดะ และยุคที่ญี่ปุ่นปิดประเทศห้ามคนเข้าออก
              อย่างเด็ดขาด (พ.ศ. 2182)

              ยุคดาบสมัยโมเดิร์น (Modern Sword) ราวปี พ.ศ. 2411ถึงปัจจุบัน ยุคที่ดาบทหาร
              ถือกำเนิดขึ้น(พ.ศ. 2411-2488)การผลิตเป็นจำนวนมากเพื่อการสงครามไม่มีพิธีกรรมแบบโบราณ
              ดาบญี่ปุ่นมัวหมองเพราะ ถูกใช้ในสงครามโลกครั้งที่การตัดคอเชลยศึก ไม่ใช่ประเพณีของ
              ชนชั้นซามูไร พอมาถึงสมัยปัจจุบันดาบกลายเป็นงานศิลปะชั้นสูงที่มีราคาแพง